Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

γυμνο σωμα


                                 
                                 




Ειπε:
εγω ψηφιζω το γαλαζιο.
Εγω το κοκκινο.
κι εγω.

Το σωμα σου ωραιο.
Το σωμα σου απεραντο.
Χαθηκα στο απεραντο.

Διαστολη της νυχτας.

Διαστολη του σωματος.
Συστολη της ψυχης.

Οσο απομακρυνεσαι,
σε πλησιαζω.

Ενα αστρο εκαψε το σπιτι μου.

Οι νυχτες με στενευουν
στην απουσια σου.
Σε αναπνεω.

Οπου βρισκεσαι,
υπαρχω.

Ηδονη- περα απ'τη γεννηση
περα απ'τον θανατο
τελικο και αιωνιο
παρον..


Αγγιζω τα δαχτυλα
των ποδιων σου
Τι αναριθμητος κοσμος!



Κατω απο ολες τις λεξεις
δυο σωματα εννωνονται
και χωριζουν.

Μεσα σε λιγες νυχτες
πώς πλαθεται και καταρρεει
ολος ο κοσμος.

Τωρα
με την δικη σου αναπνοη,
ρυθμιζεται το βημα μου
και ο σφυγμος μου.

Δυο μηνες που δεν σμιξαμε.

Ενας αιωνας
κι εννια δευτερολεπτα.

Τι να τα κανω τ' αστρα
αφου λειπεις;

Με το κοκκινο του αιματος

ειμαι.
Ειμαι για εσενα.






Γ.Ρίτσος


Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

πότε θα ξεχυλίσει η θάλασσα;




                             




Φευγοντας απο την Πατρα με το λεωφορειο και αφηνοντας πισω ωραιες στιγμες και το ζεστο σπιτι της αδερφης μου..εκει στη διαδρομη βλεποντας την θαλασσα αναρωτηθηκα ποσα πολλα εχει "αντεξει" η θαλασσα.

Πότε θα ξεχυλλισει?
Τοσοι και τοσοι εχουν ακουμπησει πανω της..ΠΟΝΟΥΣ,δακρυα,συγγνωμες,χαραγενα βοτσαλα του 'σε αγαπω',ζωγραφισμενες αγαπεσ στην αμμο..που ολα αυτα τα καταπιε η θαλασσα χωρις να τολμησει να τα γυρισει πισω ή να απογορευσει να της τα πεταμε μεσα ολα αυτα..

Ποτε θα ξεχυλλισει ?
Οταν γινει αυτο..ολοι θα νιωσουμε πνιγμενοι..ολα οσα πεταχτηκαν και ξεχαστηκαν ή ολα οσα τα εζησες καλα εκει σε καποιο βοτσαλο της θα τα θυμηθεις και δεν θα εχεις που να τα ακουμπησεις.
Ολοι σε καθε δυσκολια,ξεφευγουμε στο να "παρουμε λιγο αερα" και οσοι εχουν την δυνατοτητα να παρουν τον αερα τους λιγο πιο "αλμυρο" πανε κοντα στην θαλασσα και τα λενε..αφηνονται.
Τους αγκαλιαζει αυτο το ασταματητο γαλαζιο και αυτη η ηρεμια της και ετσι την εμπιστευονται και τις πετανε ο,τι δεν θελουν να θυμουνται αφου τους υποσχεται να μεινουν εκει.

Και αυτη η κακοιμοιρη καποιες φορες τα κραταει και ξεσπαει σε φορτουνες και κυματα που χανεσαι και φοβασαι να βοθτηξεις να τα δεις.Μην σταματησεις ομως να ξεφευγεις εκει και να πετας ο,τι ειναι 'σκουπιδι' για εσενα..στις παραλιες γραφει σε φωτεινη ταμπελα "ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΡΙΠΟΙ.ΚΑΘΑΡΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ",δεν εννοει αυτα τα σκουπιδια σου ομως.Αν κοιταξεις καλυτερα θα δεις αλλη μια ταμπελα να γραφει "ΑΚΟΘΜΠΗΣΤΕ ΕΔΩ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΑΣ.Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ".

Οποτε..οποιος προλαβαινει,οποιος πνιγεται,οποιος θελει να κλαψει,να γελασει,να ξεχασει και να ξεχαστει,να μετανιωσει για κατι ή για καποιον,να πει "τερμα ως εδω",να παρει μια αποφαση ενω ειναι αναποφασιστος ή ακομα οποιος θελει να πεταξει βοτσαλα με δυναμη και να ακουσει αυτο το "γκλουπ" λες και καποιος καταπινει τα βασανα του..ασ παει στην θαλασσα..καλυτερα μονος.
Οι καλυτερες συζητησεις γινονται μονο με δυο..

ΕΝΑ ειναι σιγουρο.
Αν η θαλασσα ηταν ανθρωπος θα της καναμε ολοι μια φορα το μηνα επισκεψη στο Δρομοκαϊτιο.

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2011

a little bit of heaven λοιπον!

Ναι..σίγουρα όλοι καθημερινά ψάχνουμε τον παράδεισο της μέρας για να κρατηθούμε και να πάρουμε δύναμη..
δεν εχουμε πια χρονο ουτε καν να το ψαξουμε.εχουμε αλλαξει..και ολο αλλαζουμε..καθε δευτερολεπτο που περνα μασ προσθετει φοβο και αγχος..αγχοσ για ολα.Για το πόσο ακόμα θα ζησω,για το ποσο καλα μπορω να ζησω,για να προλαβω να ζησω καλα και να τα ζησω ολα αλλα παραλληλα να ειμαι τελειοσ σε ολα γιατι στην εποχη μασ αν δεν εισαι τελειοσ δεν πασ πουθενα..και πολλα αλλα που ουτε εσυ,ουτε εγω ξερουμε γιατι τα σκεφτομαστε. Σιγουρα,οχι για εμασ..μαλλον για το πωσ θελουμε να φαινομαστε στουσ αλλουσ...
τρεχεισ να προλαβεις απο μικρη ηλικια τα φροντιστηρια για να παρεις τα πτυχια που θα σε κανουν καλυτερο, εισαι στο σχολειο ο τελειος μαθητης γιατι οι γονεις θελουν να σε δουν να προκοβεις και να παρεις μορια στην τριτη λυκειου..,πασ σε ωδεια για να εχεις μια "καλη αγωγη ψυχης" οπως λεει η μαμα...και οταν μεγαλωνεις συνεχιζεις και τρεχεις για την δουλεια σου που τις περισσοτερες φορες δεν ειναι η δουλεια που σπουδασες και αγαπασ και ξερεις να κανεις..ειναι απλα μια δουλεια που βολευτηκες για να βγελεις το μηνιατικο..για να ζησεις..για να δωσεις κατι σε αυτους που αγαπας..και ολα αυτα τα χρηματα που δωθηκαν στα φροντιστηρια και τα βιβλια και τισ σπουδες..πανε στραφι!
Ολα αυτα για τα χρηματα που βγαζεις απο μια δουλεια που δεν σου αρεσει...τι θα σου κανει το χρημα?? θα σου δωσει χαρα οπωσ σου δινει μια αγκαλια,ενα χαμογελο ή ενα "ειμαι μαζι σου" απο αυτους που αγαπας? και βεβαια οχι..ψεμα,στενοχωρια και μιζερια ειναι..τα πτυχια,τα λεφτα οι περιττες γνωσεις απο τις οποιες εχεις βομβαρδιστει,η διασκεδαση η φτηνη και οχι η πραγματικη αγωγη της ψυχης σου.. σου δινουν μια μικρη διακοπη απο την ρουτινα σου. Ποσες διακοπες θες να κανεις στην ζωη σου? να ζήσεις ειναι στο προγραμμα?
 και τωρα που τα διαβαζεις.. και εγω που τα γραφω..λεω ενα "θα αλλαξω" δεν αλλαζει κανεις γιατι ειναι η κοινωνια τετοια που δεν σου αφηνει να εχεις "θελω".
 Ζησε οσο προλαβαινεις..χωρισ πολλα λεφτα,χωρις υπερβολες και χωρις να γινεις ερμαιο αυτων που ακολουθουν την "μοδα" και τισ τασεις της..μεινε ο εαυτος σου και μην πιεζεις τους μικροτερους..μην κοιτας τι κανουν και τι λενε οι αλλοι για εσενα.Μην παρεις πτυχιο. και? θα αλλαξεισ? οχι..θα κλαψεις αλλα υπαρχουν "χαρτομαντηλα" που θα "ρουφηξουν" τα δακρυα..
Βάλε ακουστικά στην πιο μεγάλη ένταση και μάθε να γελάς όταν οι άλλοι κάθε μέρα κλαίνε..
πέσε κάτω..μπορείς να σηκωθείς και να σκουπιστείς απο τις σκόνες..ζήσε λιτά και έχε τους ανθρώπουσ σου κοντά..ξεχνώντας τα υλικά..μα να θυμάσαι το μέσα σου ;)http://www.youtube.com/watch?v=WbN0nX61rIs&ob=av2n