Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2012

στο βάθος κήπος*






Καπου στο μοναστηρακι υπαρχει αυτη η "ταμπελα" φωτισμενη με κοκκινο χρωμα.Οι πιο πολλοι θα την δουν και δεν θα δωσουν σημασια γιατι ειναι κολλημενη σε εναν ασπρο τοιχο και το μονο που φαινεται ειναι κατι μαρμαρινα αχρωμα σκαλια που κατεβαινουν εναν -χωρις κανενα ενδιαφερον- διαδρομο.

Κατεβηκα αυτον τον καθολου ωραιο και απλο  διαδρομο και αισθανθηκα λες και παιζω σε ταινια.
Ενιωσα εναν harry potter να ανοιγει μια πορτα και ξαφνικα να μπαινω σε αλλο κοσμο.

Πατας σε αμμο και ακους απαλη μουσικη. Το πρωτο που ειδα εγω ως λατρης μαλλιαδων,ειναι οι μαλλιαδες, να καθονται στα ξυλινα σκαμπω με τραπεζακια επισησ ξυλινα και να μιλανε και να γελανε και να στριβουν τα craven τους..

Νομιζεις πως εισαι σε καποιο εξωτικο νησι γιατι τα ψιλα δεντρα και η διακοσμηση, ο οσο χαμηλος πρεπει φωτισμος και τα ησυχα γελια και οι συζητησεις που ακους απο τους αλλους σε πανε σε αλλα μερη, περα της τσιμεντουπολης.

Τα ψηλα δεντρα,δεν σε αφηνουν να δεις τα διπλανα κτηρια και το τσιμεντο τους και απλα νιωθεις την δροσια τους και μεταφερεσαι νοητα αλλου.

Πανω απο το μπαρ υπαρχει μια κατασκευη με φυλλα,λουλουδια και φαναρακια απο βαζα μαρμελαδας. Και πως αυτο να μην σε κανει να παραγγειλεις ενα cocktail απο τον συμπαθητικο μπαρμαν που τρεχει να ανοιγει ποτα? 


δεν φαινεται καλα! αλλα ειναι πολυ καλυτερο απο ο,τι φαινεται ! :)




Η αληθεια ειναι πως εκτος απο το να μεταφερεσαι καπου αλλου με την πολυωρη κουβεντα που ξεχνας τα προβληματα σου, τα αγχη σου, τους προβληματικους που σου καταφερνουν να σου σπανε τα νευρα ακομα και το καλοκαιρι,τα μπανια που δεν προλαβες να κανεις,τους φιλους που δεν προλαβες να δεις,τις μπουρες που δεν ηπιες στην παραλια με αναμμενη την φωτια και μια κιθαρα να παιζει...θες παραλληλα να μεινεις για παντα εκει.

Οι εξυπηρετικοτατοι/ες σερβιτοροι/ες βοηθουν σε αυτο αφου ειναι ολο κεφι και χορευουν που και που οταν δεν τους ζαλιζει καποιος πελατης..
Για οσους ενδιαφερονται,υπαρχουν και καποιοι τζιβατοι-cool τυποι που τρεχουν και αυτοι να προλαβουν παραγγελιες και περνανε αναμεσα απο τα τραπεζακια και σκονιζονται με τη φορα τους τα φθαρμενα converse τους! (ααααχ!)
Γενικα, περνας ωραια εκει! Το αισθανεσαι γνωστο σου μερος και σαν να εχεις ξαναπαει..σαν να το ξερεις απο καπου..και ολα εκει ειναι γνωριμα και τοσο φυσικα που κανεις δεν σε ενοχλει.
Γινεται ανετα το καινουριο σου στεκι. Αυτο που θελει ,δεν θελει η μονοτονια της Αθηνας, σε κανει να ξεφευγεις απο καθετι που σε βασανιζει και σε "βραζει".

Αυτα.Οσοι δεν εχετε παει, να πατε!Και οσοι εχετε παει..να ξαναπατε..!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου