Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

αίσθημα φυγής*






                                



Γιορτες.
Χαρες παντου.
Αλλα υπαρχουν και καποιοι που ζουν στο καβουκι τους κρυμμενοι και μονοι.
Υπαρχουν και αυτοι που δεν εχουν βγει εξω γιατι διαβαζουν και δεν εχουν νιωσει γιορτες.

Και αυτοι που νιωθουν τελεια και ξαφνικα κατι τους συμβαινει που ειναι τελειως εκτος προγραμματος και τους κοβονται τα ποδια. Πιεζονται, τα βρισκουν δυσκολα, χανουν το νοημα των γιορτων, μαλωνουν με τις οικογενειες τους και καθονται και κλαινε μπροστα απο το χριστουγεννιατο δεντρο λεγοντασ "θελω να φυγω απο εδω πια" και σκεφτονται οτι "αν σε θελει καποιος στην ζωη του πρεπει να κανει κατι και οχι να περιμενει με σταυρωμενα χερια και οχι να σε κολλαει στον τοιχο".
Και εχουν δικιο.Πολυ δικιο.

Αισθανονται πως δεν τουσ χωραει το σπιτι τους και θελουν αντι για δεντρα να στολισουν ανθρωπους γιατι απλα μπουχτισαν.
Νιωθουν πως αυτο που ζουν δεν τους αξιζει δεν τους χωραει το σωμα τους. Και κατι μεσα τους τούς λεει να τα παρατησουν και να φυγουν μακρια και ταυτιζονται με αυτο το μεσα τους.
Τι τους κραταει ομως? και τι τους αναγκαζει να μενουν εκει που δεν θελουν να ζουν?
Οι φιλοι? Η οικογενεια? Ο ερωτας? Η ομορφια της πολης τους?
Οπου και να πας θα τα βρεις αυτα. -εκτος της οικογενειας,αλλα δεν πρεπει να μεγαλωσεις καποτε? αργα ή γρηγορα θα την αφησεις κ αυτην-

Δεν κρατιουνται απο αυτα αλλα απο τον φοβο που τους τρωει καθε μερα και απο λιγο. Και τους φθειρει.
Τι θα πει η γειτονια?Τι θα πουν οι γνωστοι και τι εχθροι σου?

Μενεις για αυτους.
Γιατι οταν περπατας στην πολη σου ή οταν βγαινεις εξω βολτα, ανατριχιαζεις βλεποντας ερωτευμενους να κρατιονται σφιχτα και να φιλιουνται με τοση αγαπη και να γελανε τοσο φωτεινα.
Ανατριχιαζεις οταν κοιτας κλεφτα μεσα απο τα παραθυρα σπιτιων και βλεπεις οικογενειες να περνανε καλα και να χαιρονται με τα ελαχιστα που εχουν.
Γιατι ενω λατρευεις αυτο που ζεις με το κοριτσι ή το αγορι σου τοσα χρονια, θες να αλλαξεις θες να φυγεις οσο και να νιωθεις οτι θα πληγωθεις.

Φιλους που καθονται σε σκαλια και εχουν τους κολλητους τους αγκαλια σκουπιζοντας τα δακρυα τους και λεγοντασ τους αστεια για να τους κανουν να ξεχασουν.Aκομα και εκει ανατριχιαζεις γιατι ολα αυτα ή καποια απο αυτα δεν τα εχεις ζησει ή δεν τα εχεις νιωσει και δεν μπορεις να περιμενεις γιατι εισαι νεος και "εχεις ολο το χρονο μπροστα σου". Γιατι εχεις και μια μοιρα που δεν ξερεις τι σε περιμενει στην επομενη γωνια.
    


                     

                             
Οσοι ζουν με αυτες τις σκεψεις και σκεφτονται αυτα τα πραγματα πριν κοιμηθουν,πρεπει να παρουν αποφαση.
Αποφαση για αυτα που θελουν να κανουν.
Για εκει που θελουν να φυγουν.
Για να δοκιμασουν την τυχη τους.Γιατι εχουν καιρο να πεσουν και να ξανασηκωθουν οταν κατι δεν παει καλα, εχουν καιρο να κανουν λαθη.
Για να ζησουν αυτο το αβεβαιο της αλλης μερας και να νιωσουν οτι κατι καινουργιο ξεκιναει.
Για να καταλαβουν "ποσο καθολου" πρεπει να τους λειπει αυτο που αφησαν πισω.

Για να ερωτευθουν οπως 'πρεπει' να ζησουν και να νιωσουν τον ερωτα.

Αντε να σταματησουν να τραγουδανε το "τυραννιεμαι" της Βισση και το "the blower's daughter" του Damien Rice.
Καιρος για "Grace kelly", beirut,black keys και τελοσπαντων κατι ανεβαστικο.
Και ας τα ακουνε καθως φευγουν απο εκει που θελουν να ξεφυγουν ή οταν ονειρευονται οτι φευγουν.

Δεν ξερω να εξηγησω αυτο το αισθημα αλλα μας εχει ερθει σε ολους να τα παρατησουμε ολα και να φυγουμε.
Ή καποιοι το σκεφτονται ή εχουν περασει φαση που θελουν να φυγουν και δεν μπορουν.
Συνηθως τετοια αισθηση μας πιανει στις γιορτες που εκει καταλαβαινεις οτι ενω αλλοι περνανε καλα εσυ δεν θες να ζεις ετσι οπως ζεις και θελεις να νιωσεις τις γιορτες και το πνευμα τους μεσα σου να σε γεμιζει χαμογελα.
                         

                                
Και τελικα να μαθεις να λουζεσαι με σαμπουαν και οχι με τις επιλογες σου.

Υποσχομαι η επομενη αναρτηση στο μπλογκ θα ειναι πιο αισιοδοξη.
Και πιο γιορτινη.

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

be together but alone *





                           



Επ τι γινεσαι xmas spirit? Ηρθες και στην πολη μας?
Αργησες βασικα.

Μπαλκονια σαν να ειναι τσιρκα ή μαγαζια που πουλανε λαμπακια χριστουγεννων, βιτρινες στολισμενες με δεντρα, μπαλες,γιρλαντεσ, μπαμπακι για χιονι,τιμες μειωμενες.
Σπιτια στολισμενα με δεντρα καθε ειδους,χαλια στρωμενα,καφετιερα γαλλικου καφε το must  τησ εποχης διπλα στις πιατελες με μελομακαρονα και τους κουραμπιεδες που δεν μου αρεσουν.
Παιδακια με σκουφακια και ανεξηγητη χαρα,λαμψη στα ματια ολων οταν ανοιγουν με μανια τις κορδελες και τα περιτυλιγματα απο τα δωρα τους και ολα καλα.
Ενα μονο αγχος : μαμαδες-γιαγιαδες ποτε θα προλαβουν να κανουν τσουρεκια,μπισκοτα,κορμους,γαλοπουλες,δωρα σε ολους,πως θα στολισουν το τραπεζι και τι να παρουν γκι ή αλεξανδριανους?
Χαχα τις αγαπω οσα κιλα και να παιρνω.

Καινουργιοι φιλοι.
Ομορφοι φιλοι. Και νιωθεις κατι καλο να γινεται.
Πας σε σπιτι φιλης σου να στολισετε το σπιτι της και το δεντρο απο τοσα στολιδια νομιζεις θα ξερασει λαμπακια και μπαλες. ΑΛΛΑ ΟΧΙ. Παιζει να ειναι και το πιο ευτυχισμενο δεντρο.
Ενω στολιζεις ακους χριστουγεννιατικα τραγουδια.
Το κλιμα σηκωνει και Βανδη και Ρουβα και κλασσικους WHAM.

Πας σπιτι σου στο δωματιο-ντισκο απο τα πολυχρωμα λαμπακια και βλεπεις φυσικες και χημειες και δεν θες καν να μπεις στη λογικη οτι μες τισ διακοπες υποχρεωνεσαι να διαβασεις..
Ακουστικα πανω στο γραφειο,mp3 και ακους lana del rey,florence and the machine και κοιτας τα λαμπακια να αναβοσβηνουν και περναει η ζωη σου ολη μπροστα απο τα ματια σου μεσα σε κλασματα δευτερολεπτου.Τι θα κανεις? και πως θα περασεις τα χριστουγεννα και πως θα ειναι το 2013 ?

                             
                     

                                



Και ξαφνικα σκεφτεσαι πως απο ολες τις αισθησεις η πιο αξεπεραστη θα ειναι αυτη που μπαινει στην καφετερια που εισαι και σε σκουνταει η κολλητη σου και σου λεει "Ηρθε!".
2η σκεψη : ποσες φορες επρεπε να κοιταξεις καποιον στα ματια μπασ  και ηθελε να σου πει κατι με τα ματια και οχι με λογια.
3η σκεψη : και αν οι εφιαλτες σου ζωντανευψουν να μην ξεχασεις οτι δεν πρεπει να κλεισεις τα ματια για να βγεις απο μεσα τους.
4η σκεψη : θα βρεθεις με τον ερωτα σου κατω απο κανενα αναθεματισμενο γκι?
5η σκεψη : be together but alone φιλη μου. Να εχεις ή οχι ερωτα να εχεις ερωτα αλλα οχι τους φιλους που ηθελες μαζι σου τοτε τι?
εισαι μονος ή μαζι με καποιον?
 



                                     

                               



Αλλα μωρε Χριστουγεννα ειναι. 


Και οποιος βλεπει στα λαμπακια των χριστουγεννων μικρες μπαλες γυαλιου που μεσα τους ρεει εναλλασσομενο ρευμα ααστον να τα βλεπει ετσι. Εσυ να φροντιζεις να φωτιζεσαι και μεσα σου.
Να πας Αθηνα και να περπατας αργα το βραδυ στους αδειους δρομους και να κανεις φιλοσοφιες εχοντασ λαμπακια γυρω σου.
Γενικα, τα λαμπακια τα εχω υπερκτιμημενα. Γιατι μαλλον μου αρεσει το φως και αυτο που δεν ξερεις ποιο θα ειναι το επομενο που θα αναψει.


                     


Να περασουμε καλα με αυτους που θελουμε, με ωραιες συναντησεις σε σπιτια που να παιζει χριστουγεννιατικη jazz και κλαματα απο τα γελια και καμια σημασια σε μαθηματα για λιγο.

Να μην ερωτευεστε χριστουγεννα. Χριστουγεννα ως Πρωτοχρονια να παιρνετε μονο θερμιδες απο γελια και γλυκα.
Γιατι ερχεται ο σαντα μπέιμπι. *

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Αν..

ΑΝ σε γνωριζα ολα θα ηταν αλλιως..
ΑΝ με αντεχα θα ηταν καλυτερα..

Ημουν σχεδον σιγουρη για την τελεια δουλεια που θα ειχε κανει ο Παπακαλιατης γιατι τον παρακολουθω χρονια.
Ομως μολις βγηκα απο την αιθουσα του σινεμα,κοιταζα τα παντα γυρω μου αλλιως.Κοιταζα τα δευτερολεπτα να τρεχουν και σκεφτομουν ο,τι μου ετυχε και τι απεφυγα απο ολα αυτα.
Ακομα συμπεριφερομαι αλλιως και σκεφτομαι αλλιως.

Για να αναφερω και το μουσικο κομματι της ταινιας,ενταξει!
Για 2 τραγουδια που θα εβαζε ημουν τοσο σιγουρη - lana del rey blue jeans και αυτο : http://www.youtube.com/watch?v=NT3J9iFcd5k
και ολη μερα μετα τραγουδουσα "Σ'αγαπωωω σ'αγαπωω λιωνω φως μου και καρδιοχτυπω σ'αγαπωω σ'αγαπω και χιλιαδες φορες θα στο πωω"
ε ναι,το κατεβασα και στο mp3 μου.
                                     
                               
                               

Αν το αγαπησα?
ναι το αγαπησα πολυ ολο το εργο.
Βγηκα απο την αιθουσα και μιλουσα και εκανα υποθεσεις ΑΝ δεν ειχα αργησει να παω στο σπιτι μου χθες,ΑΝ δεν ειχα παει τουαλετα μετα το εργο,ΑΝ δεν καθυστερουσε να ερθει ο ταξιτζης,ΑΝ ειδα τον πραγματικο μου ερωτα και δεν το καταλαβα..
και πολλα τετοια.

Εφτασα σπιτι και αρχισα να σκεφτομαι αλλα ΑΝ.
Πιο μελαγχολικα και πιο περιεργα απο ο,τι πριν.Τι θα κανω με το μελλον μου,αν οι ανθρωποι που αγαπω φυγουν πως θα το αντεξω,αν δεν ειχα παει να δω Παπακαλιατη και δεν τα σκεφτομουν ολα αυτα θα ημουν το ιδιο?Και αν δεν εβλεπα αυτα που βλεπω τωρα?
και αν δεν εδινα σημασια στον κρυο αερα που περνουσε απο πανω μου?Και αν ειχα κι εγω ενα σκυλι την "Μοναξια" θα γνωριζα το πεπρωμενο μου?



                              

Δεν μου εδωσα ομως απαντησεις. Και κανεις δεν μπορει να δωσει.

Ενω στο εργο αυτο παρουσιαζεται η λυπη και η μοναξια και η απωλεια,παιρνεις ελπιδα οτι μπορει να ζησεις και εσυ στο μελλον την απολυτη ευτυχια.
Γενικα ομως,το συμπερασμα ειναι οτι αν εισαι σε δυσκολη φαση της ζωης σου,περιμενε και η ασπρομαυση ζωη σου σιγουρα θα γεμισει χρωμα.
Ζησε τις καλες στιγμες σου σημερα και μην γινεσαι ανθρωπος που απλα κοιατει την υλη και το "να περναει καλα" και να "πετυχει το στοχο του no matter what".
Kοιτα γυρω σου και δες τους ανθρωπους προσπαθησε να καταλαβεις τι συμβαινει γυρω απο εσενα και ξεχνα τον χρονο για λιγο για να σταματησεις να αγχωνεσαι.
 
                           

Αυτη η υποθεση του εργου θα σου δειξει καταμουτρα χωρις ντροπη οτι η αμυνα που φτιαχνεις καθε πρωι για τον εαυτο σου "διαλυεται" μπροστα σε κατι απλο και "ασημαντο" για εσενα και αυτα που προσπαθεις συνεχως να αποφυγεις θα ειναι ολο μπροστα σου θελεις ή οχι.

Φυσικα μεσα απο jazz αγαπημενες μουσικες Ella Fitzgerald  και μουσικες Δημητρας Γαλανη μεταφερεσαι αλλου.Σε μια Αθηνα που απορεις αν υπαρχει στην πραγματικοτητα και ξαφνικα εκει που ολοι εχουμε μια ταση φυγης απο την Ελλαδα λογω της γνωστης κρισης,ολα σου φαινονται τοσο μα τοσο αλλιωτικα.Τοσο ερωτικα και τοσο εκτος εποχης.
             



Καποιο λενε "ελα τωρα Παπακαλιατης,κλεμμενες σκηνες,σεναρια επιστημονικης φαντασιας και ενταξει δεν τον 'παω' και πολυ"Χωρις να εχουν δει το εργο. Ή εχουν δει το εργο και δεν παραδεχονται οτι τους αρεσει κατι το 'εμπορικο' ή απλα ανηκουν σε ανθρωπους που δυσκολευονται να καταλαβουν τι θελει να περασει το εργο και πως θελει να σε κανει να σε νιωσει.Ειναι ολα δεκτα,αλλα δεν υπαρχει περιπτωση να δεις το εργο αυτο και να μην σκεφτεις τα επομενα δευτερολεπτα της ζωης σου.
Ή να μην κλαψεις κρυφα για αυτα που θα ηθελες να κανεις και δεν εκανες.
Απλα δειτε την ταινια,αγαπηστε τη και σκεφτειτε.