Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

how to be happy*










Είναι όπως ξέρετε οι μέρες του καλοκαιριού ζεστές, κάποιες μέρες είναι καυτές σε καίνε τα μάτια σου. Και δεν είναι πολύ βολικό να καίνε και τα μάτια σου όταν τυχαίνει και καίει και το μέσα σου όλο. 

Σήμερα ήταν μία από τις καυτές μέρες. 
Που κουνιέσαι αργά, που προσπαθείς να μη σκέφτεσαι,που νυστάζεις όλη την ώρα, που δε θες ούτε να μιλήσεις,ούτε να φας πολύ, που τη μόνη λύση σε όλα νομίζεις πως θα τη βρεις στο κρεβάτι σου παρέα με τον ανεμιστήρα. 
Παρόλα αυτά, έπρεπε να κάνεις κάποια πράγματα.
Που τα έκανες με μισή ίσως και 1/4 καρδιά.
Και που όταν έφτασες στο κρεβάτι σου, έπρεπε να ξανασηκωθείς γιατί ξέχασες πως είχες υποσχεθεί στη μαμά σου να κάνετε κάτι τόσο καιρό.

Γυαλιά ηλίου,σκέτος καφές,μούτρα μέχρι το πάτωμα και βαριά καρδιά μέχρι να φτάσουμε εκεί που έπρεπε.
Όλο υπενθυμίζω στον εαυτό μου να εκτιμάει τα λίγα,τα απλά,τα βασικά, αυτά που όλοι νομίζουμε δεδομένα.
Αλλά σήμερα δεν έπιασε ούτε αυτό. Και λες τι κάνω με τη ζωή μου. Και μου λέτε στα mail  τι να κάνω με αυτή τη ζωή και πώς να δω καθαρά και γιατί επιλέγω πάντα λάθος και γιατί χάνομαι στη σκέψη και γιατί δεν είμαι ευτυχισμένος?

Γιατί χάνεις τα απλά.
Αυτά τα απλά που είναι τα κύρια. 
Πήρα λοιπόν ό,τι νύστα μου είχε απομείνει και τον καφέ και μπήκαμε όλοι στο αυτοκίνητο. Άνοιξα το τζάμι και όπως χτυπούσε ο καυτός αέρας ξαφνικά ένιωθα να δροσίζει και να μυρίζει κάτι όμορφο.
Ήταν η στιγμή που όλος ο πονοκέφαλος,τα μούτρα και η νύστα έφυγαν.
Άνοιξα τα μάτια μου και είδα ότι περνούσαμε από ένα πολύ στενό δρόμο που ήταν ντυμένος από τις πορτοκαλιές. 
ΩΩΩ Χριστέ μου πόσο τυχερή είμαι που ζω στην επαρχία και πόσο λατρεύω τα χωριά τελικά. 
Και πόσο θα ήθελα να ζήσω μια βδομάδα σε εκείνα τα χωριά. 
Να ξυπνάω το πρωί με αυτή τη μυρωδιά του φρεσκοποτισμένου χώματος,του άνθους τησ πορτοκαλιάς και της γειτονιάς. 
Όλοι έξω στα σπίτια τους σε καρέκλες ασπρεσ μπλε να συζητάνε και να γελάνε. 
Και η ώρα 7μιση-8παρά το απόγευμα και να είναι ο ουρανός στα καλύτερά του χρώματα. 

Και εσύ που σκοτίζεσαι για τα προβλήματα σου , για την κάθε μέρα, για τα όνειρα που δεν τα έχεις κάνει πραγματικότητα ακόμα. 
Σου λέω να βγεις στο μπαλκόνι σου όπου και να μένεις και να κοιτάξεις τον ουρανό. 
Αν μπορείς να ξεφύγεις λίγο στην επαρχία να το κάνεις. Αν έχεις ανθρώπους σε χωριό να πας εκεί. Μην ανησυχείς άνθρωπε της πόλης, όσο αντέξεις εκεί. Να πας. 


Έρωτες,χρήματα,άγχη,πτυχία, εξεταστικές, τι είναι μόδα,τι δεν είναι ,κινητά,φορτιστές,ακριβά εστιατόρια,ακριβές διασκεδάσεις. Δεν τα έχεις ανάγκη. 
Ανάγκη κύρια δεν είναι αυτά . Όλα αυτά είναι δευτερεύοντα και έμμεσες ανάγκες και περίπλοκες. Που αν κάτσεις λίγο και σκεφτείς αυτά όλα είναι κύριες πηγές των προβλημάτων σου και πιάνουν πολύ χώρο στο κεφάλι σου. Δημιουργούν μια σαλάτα στο κεφάλι  που δεν μπορείς ποτέ να βάλεις σε σειρά. 
Δε μπορώ να σου πω πλέον ότι μπορείς να ζήσεις σίγουρα χωρίς αυτά αλλά ξέρω ότι δεν τα χρειάζεσαι για να είσαι ευτυχισμένος. Είμαι και εγώ ένας από αυτούς που προσπαθούν να πάρουν πτυχίο,να κάνουν κάτι από αυτό που ονειρεύονται στη ζωή τους, να επιτύχω ως άνθρωπος , να μη με απογοητεύσω, να καταφέρνω να κάνω τη δουλειά που αγαπώ,να έχω το σπίτι που θέλω,να γνωρίσω τον έρωτα και την αγάπη της ζωής μου σε έναν άνθρωπο και όλα αυτά που σκέφτεσαι και εσύ. 
Συν πολλά άλλα.

Ως mrs elenalda, επίσημα δηλώνω πως η ζωή βρίσκεται εκεί που κουράζεσαι για αυτά που θες, εκεί που δε σκέφτεσαι τι ρούχα θα βάλεις, στους φίλους χωρίς ζόρια, στα μάγουλα χωρίς contouring, στις κουβέντες που δε χρειάζεται να μιλήσεις και πολύ, στην αγάπη που δίνεις χωρίς ανταλλάγμα, στα ηλιοβασιλέματα και εκεί που μυρίζει νυχτολούλουδο.

Χρειάζεται να απλουστεύσεις όλο σου το είναι και να βρεις τι είσαι. Όχι τι νομίζεις πως είσαι. Όχι τι λένε οι άλλοι πως είσαι. 
Το ΕΙΣΑΙ το αυθεντικό. Γιατί το "είμαι σπουδαίος" είναι σχετικό και αλλάζει μέσα στο χρόνο, μέσα στην κοινωνία. Δηλαδή μπορεί να είσαι σπουδαίος στην Ελλάδα,αλλά στην Αμερική να είσαι μέτριος έως κακός. 
Άρα το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βρεις τι ΕΙΣΑΙ. Αυτό το είσαι το αναλλοίωτο στο χρόνο και τη γεωγραφία. Αυτό το ΕΙΣΑΙ της ύπαρξής σου, το βαθύ, το δικό σου. 

Χρειάζεσαι δυο χέρια να σε αγκαλιάζουν. Διάλεξε δυο χέρια που ξέρεις πως δε θα σε προδώσουν ποτέ και που σε νοιάζονται βαθιά.
Χρειάζεσαι ουρανό.
Χρειάζεσαι λίγα και άνετα ρούχα.
Χρειάζεσαι δέντρα. Πράσινα και πολλά.
Χρειάζεσαι καθαρό αέρα.
Χρειάζεσαι βουνό.
Χρειάζεσαι θάλασσα.'Εστω να τη βλέπεις.
Χρειάζεσαι μπλε δηλαδή. Είτε αυτό του ουρανού ή της θάλασσας.
Χρειάζεσαι λίγη ώρα χωρίς ακουστικά και μουσική για να ακούσεις λίγο τη φύση. 
Χρειάζεσαι μάτια. Δεν χρειάζεται να κοιτάς , χρειάζεται να βλέπεις από μέσα σου. 
Χρειάζεσαι κενό στο κεφάλι σου. Κενό για χώρο όμορφων εικόνων και ωραίων μυρωδιών.
Χρειάζεσαι γέλιο. Μέχρι να πονέσει το στομάχι σου από αυτό.
Χρειάζεσαι να καταλάβεις το ότι υπάρχεις δεν είναι τυχαίο και είναι μοναδικό. Χρειάζεσαι να βρεις αυτό που είσαι γιατί είσαι μοναδικός. Όχι πιο σπουδαίος από κανένα άλλον. Αλλά είσαι εσύ. Και είσαι εδώ.

Για αυτά και μόνο χαρακτηρίζεσαι ευτυχισμένος.
Και μετά λύνεις όλα τα υπόλοιπα πιο εύκολα.






Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

vacaciones*




                               





Σημαντικά tips  για τις διακοπές καλοκαιριού 2017 θα βρεις παρακάτω. 

tip #1 :
Ξέρεις ότι βγήκε το καινούργιο άλμπουμ της Lana Del Rey  το Lust for Life ? Δεν είσαι fan? Κρίμα τα νιάτα και η τσαχπινιά κρίμα το μπόι σου καλέ, αλλά δε θα επιμείνω, εγώ απλά το προτείνω ως μια πάρα πολύ καλή ήρεμη-cocktail playlist που μπορείς να κατεβάσεις. 
Κατά τη γνώμη μου - την όχι και τόσο ταπεινή-, προτείνω playlists ήρεμες και χαλαρωτικές για να βοηθήσεις το μυαλό σου να αδειάσει και να μη σκέφτεται πολύ, να του δώσεις το χρόνο να ακούσει ήρεμες μελωδίες εκεί που κάθεσαι στην παραλία ή στο μπαλκόνι σου με το αεράκι και το ice tea  σου. 

tip #2 :
Φωτογραφίες. Να βγάλεις τόσες όσες σου χρειάζεται για να θυμάσαι το καλοκαίρι του 2017. 
Δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία να ξεκολλήσει λίγο από το κινητό και τη μανία των σελφιζ ή των insta stories και άσε αυτό το 5ήμερο ή 7ήμερο διακοπών αφιερωμένο στην παρέα σου. Όποια και να είναι αυτή.
Τώρα, ένα insta story δε θα κρατηθείς να μη το βγάλεις το ξέρω, αλλά ασ μην είναι μπούτια με θέα την παραλία και χασταγκ και λάδια και φλαμίνγκο και τετοια. Τέτοια βλέπουμε κάθε μέρα. Βe creative και βγάλε μια ομαδική με το παρεόνι να γελάτε . Ίσως το παρατράβηξα με αυτό το tip  αλλά δικό μου μπλογκ είναι γράφω ό,τι θέλω και εσύ ακολουθείς ό,τι θέλεις.

tip #3 :
Κορίτσια μου καλοκαιρινά.
Είστε όλες όμορφες και χωρίς make up στην παραλία. 
Αφήστε τον εαυτό σας, το πρόσωπό σας και το σώμα σας τόσο χαλαρό όσο χρειάζεται για να απολαύσετε κάθε στιγμή. Όχι πως "απαγορεύεται" το make up αλλά με μέτρο αν δεν μπορείς χωρίς τελείως το νεσεσερ σου.
Σίγουρα το φρύδι τύπου "ισοσκελές τρίγωνο" δεν περνάει στην παραλία δηλαδή αρκούν οι μόνιμες βλεφαρίδες που βάζετε για το έντονο βλέμμα. 
Feel fucking free  με το πρόσωπό σας γυμνό και όχι μόνο με το σώμα σας. :)

tip #4 :
Ρούχα.

Εκτός αν πηγαίνετε 3 βδομάδες διακοπές ελαττώστε τα ρούχα και τις βαλίτσες που παίρνετε μαζί σας. 
Πάρτε άσπρα μπλουζάκια, τα τζιν σας, τις βερμούδες σας, και σαγιονάρες ή και τα μακρυά σας φορέματα αν είστε κορίτσια. 
Γενικά στο μυαλό μου ο όρος "διακοπές" σημαίνει ουσιαστική διακοπή από όλα -όσο αυτό γίνεται-. Δηλαδή όλη μέρα μαγιό, σαγιονάρες και απλά,άνετα ρούχα για να ζήσετε μέρες και νύχτες άνετες. Ποιος θα σας πει τι αν πάτε στο club όπως θέλετε? Δεν μπορεί να σας πει κανείς τίποτα είστε διακοπές. 

tip #5 : 
Σε αυτό το tip  θα γίνω η μαμά Έλενα.
Παιδιά αντηλιακά με προστασία. 
Γυαλιά με πραγματικό φακό. 
Και μαντήλια στο κεφάλι αν είστε σαν κ εμένα και δεν μπορείτε τα καπέλα,αλλιώς καπέλα.
Τα πράγματα με τον ήλιο και τις επιδράσεις του έχουν σοβαρέψει και πλέον δεν είναι σέξυ να ξεροκαίγεσαι στον ήλιο για να έχεις σοκολά χρώμα και μετά να έχεις θέμα με το δέρμα σου. 

tip #6 : 
Μεθύστε. 
Από ποτά,από αγκαλιές, από ωραίες στιγμές , από βλακείες, από βουτιές, από γέλια από ό,τι σας συμπληρώνει. 
Μεθύστε από όλα αυτά για να αντέξετε τον χειμώνα που έρχεται. 

tip #7 : 

Πάρτε άρωμα λίγων ml μόνο και μόνο για τις διακοπές. Για να ψεκάζεστε όταν βγαίνετε και να συνδέσει η όσφρησή σας τη μυρωδιά αυτή με τις αναμνήσεις αυτές των διακοπών. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα την καταγραφή των ωραίων στιγμών μέσα στο κεφάλι σας με μυρωδιά. Όταν θα τύχει και θα ξαναμυρίσετε μετά από καιρό το άρωμα αυτό θα ξέρετε ότι θα είναι η μυρωδιά των διακοπών του 2017 και αν κοιταχτείτε εκείνη την ώρα στον καθρέφτη,σίγουρα θα δείτε ότι ασυνείδητα σκάτε ένα χαμόγελο. 

tip #8 :
Mην ερωτευτείς το καλοκαίρι.
Αυτά δεν τα ελέγχεις πάντα βέβαια, αλλά καλό είναι να σιγουρευτείς πριν δεσμευτείς.
Τώρα θα μου πεις τι διαφορά έχει το καλοκαίρι από το χειμώνα. 
Αυτή η εποχή έχει ζέστη, έχει το λεγόμενο γιόλο, έχει τα ποτά, έχει το "αφέσου", έχει το "κάνε ό,τι θες" και το "ζησ' το όπως θες" ως κύριους άξονες. Κατάλαβες γτ έχει διαφορά από τον έρωτα του χειμώνα?Χωρίς να μηδενίζω κάθε καλοκαιρινό έρωτα που γεννιέται, νομίζω πως όλοι έχουμε ακούσει "καλοκαιρινός έρωτας είναι θα περάσει" αν είναι από αυτούς που δεν περνάει όμως,να είσαι ευπρόσδεκτος και να τον αφήσεις να δοκιμαστεί και το χειμώνα :)

tip #9 :
Αν το παγωτό σας κάνει χαρούμενους, φάτε όσο θέλετε. 
Φάτε ό,τι και όσο θέλετε τις μέρες αυτές είστε πολύ όμορφοι και πολύ όμορφες για να κάνετε κράτη και στο φαγητό αυτές τις ολόδικές σας μέρες.

Θα μπορούσα να μιλάω για ώρες περί tip  του χειμώνα, αλλά για το καλοκαίρι τα 9 αυτά tips  είναι μια χαρά. Αν και ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερη fan  του καλοκαιριού, αναγνωρίζω ότι είναι η εποχή του να αφήνεσαι σε ό,τι θέλεις εσύ να αφεθείς και ότι δεν σηκώνουν πολλά "πρέπει" και πολλά "tips" αυτοί οι 3 μήνες. 

Buenas vacaciones a todos !


Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

don't be pretty like her. be pretty like you *






                                 




Ήρθε η εποχή που άρχισαν τα #tb #summer να παίρνουν φωτιά στο instagram ενώ δειλά δειλά κάποιοι φοράνε τα σορτς ή τις καλοκαιρινές flip-flops ή και κάποιοι πιο θαρραλέοι αρχίζουν να φορούν τα μαγιό και βουρ στις παραλίες. 


Είναι εκείνη η στιγμή της παραλίας.
Που προσωπικά ποτέ δεν μου έλειψε γιατί καλώς ή κακώς δεν είμαι φαν της θάλασσας (εκτός αν μιλάμε για αυτή της Ελαφονήσου), οπότε δεν με χαροποιεί και πολύ το summer time. Δηλαδή αν μου έδινες Ιούνιο μήνα εισιτήρια για 3 μήνες διαμονή στην Αλάσκα, χάρη θα μου έκανες, δηλαδή αν κάποιος έχει 1 άχρηστο εισιτήριο για Αλάσκα, εγώ είμαι εδώ. Είμαι εδώ για εσάς. 

Παρόλα αυτά, θέλω να πω πως όλοι έχουμε θέση στην παραλία. 
Επειδή έχει γίνει λίγο βαρετό να κρίνεις,να στραβοκοιτάς και να σχολιάζεις κάποιον στα μέσα,στο δρόμο,στην καφετέρια, πρόσεχε γιατί στην παραλία θα πέσεις στην παγίδα και θα σχολιάζεις σίγουρα πιο έντονα. 
Σκοπός αυτού του ποστ είναι να σε αποτρέψω να κρίνεις και να στραβοκοιτάς κάτι που μπορεί να μη σου αρέσει. Γιατί τα ρούχα λιγοστεύουν και το άσπρο δέρμα σιγά σιγά όλων όσων αγαπούν το καλοκαίρι, θέλει να αράξει στην παραλία χωρίς να το κρίνουν. Και αν σταματήσεις να κρίνεις και να σχολιάζεις και αποδεχτείς τον άλλο όπως είναι, θα νιώσεις πολύ εντάξει με τον εαυτό σου και πραγματικά ωραία.

Δηλαδή σε αυτόν τον πλανήτη είμαστε 7δισ άνθρωποι διαφορετικών μεγεθών,χρώματος μαλλιών,χρώματος δέρματος κλπ κλπ.
Just a reminder: όλοι έχουν το δικαίωμα να απολαμβάνουν τον ήλιο και τη θάλασσα και να χαλαρώνουν στην ξαπλώστρα ήσυχοι χωρίς τίποτα να τους νοιάζει. Για αυτό μην καρφώνεσαι και σχολιάζεις αυτούς που οι εμφάνισή τους είναι λίγο διαφορετική από αυτή που έχεις συνηθίσει. 

Δηλαδή το θέμα ομορφιά και το τι θεωρείς εσύ άσχημο είναι πολύ υποκειμενικό καλέ μου φίλε αναγνώστη. Αν εσύ έχεις ως πρότυπο την Kim την Kardashian και θέλεις μεγάλους πωπούς και στήθος στο Θεούλη και χείλη σωσίβια και γενικά θες να πηγαίνεις βαμμένη στις παραλίες IT IS OK. Και αν έχει συνηθίσει το μάτι σου να βλέπει μικρές μικρές kim all over the world, θα έχει αρχίσει να του αρέσει αυτό το είδος ομορφιάς. 
Αλλά άκου να δεις πώς έχει. Υπάρχουν άλλες που έχουν πρότυπο την Keira Knightley  που δεν έχει στήθος ούτε κάποια καμπύλη πάνω της. 
Δηλαδή τα πρότυπα και η ομορφιά δυστυχώς μας κάνουν να κινούμαστε γύρω από κάτι που δεν είμαστε. 

Να είσαι όμορφος σαν να έχεις εσένα τον ίδιο πρότυπο. Σου επιτρέπω να θαυμάζεις και να σου αρέσει παραπάνω από αρκετά ένας άνθρωπος για τον χ,ψ λόγο. Αλλά γίνε όμορφος ή όμορφη μέσα από εσένα. Χωρίς να χρειαστεί να μοιάσεις σε κάποιον άλλο. 
Σου αρέσουν οι άντρες με κοιλίτσα. ΒΕ ΤΗΑΤ. Σου αρέσουν οι φουσκωτοί? BE THAT. 
Δηλαδή τι έχετε πάθει όλοι με τη δίαιτα πριν το καλοκαίρι και τα χτυπήματα στα γυμναστήρια? Λέτε να μην σας αποδέχεται η ίδια η παραλία αν είστε 5 ή 10 κιλά παραπάνω από ό,τι θα έπρεπε?
Αποδέξου τον εαυτό σου και νιώσε λίγο ελεύθερος. Αν είναι κάποιος να σχολιάσει, θα σχολιάσει και θα κάνει κακό στον εαυτό του γιατί αφήνει "μικρότητες" να του παίρνουν λεπτά από το χρόνο του. 

Ποιος ορίζει ποια είναι όμορφη ή νορμαλ ή άσχημη?
Έχεις δει κανένα να είναι ίδιος με τον άλλο στο εσωτερικό έστω?
Έχουμε μια τάση να ισοπεδώνουμε και να σχολιάζουμε αρνητικά τη διαφορετικότητα, ενώ το παράλογο αυτού του κόσμου είναι το να μοιάζουμε όλοι.
Όλοι λοιπόν, σου αρέσουν ή όχι, θα είναι στην παραλία. Γιατί το καλοκαίρι είναι λίγες μέρες μακριά και είμαι σίγουρη ότι κανείς δε θέλει να νιώσει άσχημα στην παραλία. 
Μπορεί να έχεις το τέλειο σώμα,το τέλειο μαγιό,τους τέλειους μύες, αλλά εγώ δε σε θεωρώ όμορφο. Και δε χρειάζεται να σε δω σε παραλία για να στο πω. Αλλά δε θα σε σχολιάσω ενώ θα κάνεις τη βουτίτσα σου ή ενώ θα ξαπλώνεις αμέριμνος για να ξεροκάψεις το δέρμα σου. 
Τώρα αν είσαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η ομορφιά αφορά μόνο την εξωτερική εμφάνιση...δεν θα κάτσω να σου βάλω εγώ μυαλό. 

Να είσαι ο εαυτός σου, να μην είσαι όμορφος σαν κάποιον άλλο. Να είσαι γεμάτος αυτοπεποίθηση για αυτό που είσαι και έτσι θα είσαι ουσιαστικά όμορφος. Βγάλε την κορμάρα σου στην παραλία χωρίς ενδοιασμούς. 
Είτε έχεις μπυροκοιλίτσα,είτε είσαι bodybuilder,είτε είσαι γυμναστής,είτε όχι. 
Είτε έχεις κυτταρίτιδα,είτε το πιο σφριγυλό σώμα,είτε έχεις ενίσχυση στο σουτιέν του μαγιό,είτε όχι, είτε μεγάλη περιφέρεια είτε καθόλου καμπύλες. 

Αν δεν είσαι pretty like you, σαν ποιον θα είσαι όμορφος?
Νομίζω αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι ότι πρέπει να ξεκολλήσουμε λίγο από το " πρότυπο " που είναι πολύ περιορισμένο και πολύ συγκεκριμένο. Δεν μπορεί να υπάρχει μόνο ένα πρότυπο και όλοι εμείς να το ακολουθούμε λες και είναι ο σωτήρας μας και θα πρέπει να είμαστε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση αυτού. Δηλαδή η παγίδα της ομορφιάς από τα πρότυπα είναι ξεκάθαρη. Πρέπει να ξεκολλήσουμε το μυαλό μας, και όντως επειδή έρχεται το καλοκαίρι και πρέπει να αντιμετωπίσεις τον εαυτό σου με λιγότερα ρούχα, νομίζω ότι πρέπει λίγο να χαλαρώσουμε όλοι και να μην του δίνουμε παραπάνω σημασία από ό,τι πρέπει.
Εσάς που σας αρέσει το καλοκαίρι και όλο αυτό που γίνεται 3 μήνες,όλη η ελαφρότητα, όλη η ελευθερία, όλα όσα διώχνεις από πάνω σου, ελπίζω να το τηρήσετε και στη συμπεριφορά γιατί δεν είστε μόνοι σας παιδιά. 




Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

fight for him*




                                                                



Το θέμα εδώ είναι ότι αν ένας άντρας σοβαρός μπει σε σχέση, θα το εννοεί και θα πρέπει να είσαι πολύ ξεχωριστή για να είναι αυτός για εσένα και εσύ για αυτόν μόνο.
Μην του ψήσεις πολύ το ψάρι στα χείλη αλλά μην φτάσεις και στο άλλο άκρο και του πάρεις και το ρόλο του κυνηγού.
Μην δείχνεις εύκολη και ότι είσαι για όλους. 
Πρέπει να τον κάνεις να νιώσει ότι είσαι μόνο για αυτόν και ότι δε θα τον αφήσεις. 
Δεν θέλει πολλά ο άντρας που θα είναι δίπλα σου.

Θέλει να είσαι δίπλα του.
Στα εύκολα και κυρίως στα δύσκολα. Να είσαι το στήριγμά του και αυτή που θα τον καθησυχάσει και θα του πει ότι είναι δυνατός.
Να επικοινωνείτε άψογα χωρίς να χρειαστεί να πείτε  πολλά.
Μην γκρινιάξεις όταν δεν σου δώσει πολύ σημασία γιατί μπορεί να μην είναι τόσο δυνατός όσο δείχνει για να την αντέξει. 
Μην τον ξενερώσεις και άφησέ τον να νιώθει πως στηρίζεσαι πάνω του και ότι είναι ο προστάτης σου.

Μην είσαι γατούλα ούτε μάγκας. 
Να είσαι το όμορφο κοριτσάκι του και η δυνατή γυναίκα γεμάτη όνειρα ταυτόχρονα. 
Να τον θαυμάζεις και να μην προσπαθείς να τον αλλάξεις. 
Να είσαι αυτή που θα θέλει να πει καληνύχτα χωρίς να του το υπενθυμίσεις.

Και απλά φίλα τον.
Ανέβα πάνω του με φόρα και φίλα τον λες και είναι ο μόνος άντρας που θα σε κάνει ευτυχισμένη. Λες και το μόνο πράγμα που περίμενες όλη μέρα είναι αυτό : να τον δεις και να σε σηκώσει στην αγκαλιά του καθώς τον φιλάς.
Θέλει ένα απλό σπίτι και ένα πιάτο ωραίο φαγητό να φάτε οι δυο σας. 
Δε χρειάζεται να είσαι από τις γυναίκες που ξημεροβραδιάζονται στην κουζίνα, θέλει απλά φροντίδα. Να είσαι εσύ που του κουμπώνεις το πουκάμισο, εσύ αυτή που ρωτάει αν ταιριάζει το πουκάμισο με αυτό το παντελόνι και εσύ που θα του ξεκουμπώσεις το πουκάμισο.

Να σε μάθει PRO και άλλα video games και να παίζετε μαζί.
Να είσαι σέξυ μόνο για αυτόν χωρίς να είσαι προκλητική για τους άλλους. 

Και να είσαι εκεί δίπλα του. Γιατί χρειάζονται πιο πολύ τις αγκαλιές όσο και αν δεν το παραδέχονται.
Να ακουμπάς συχνά το κεφάλι σου στον ώμο τον δικό του. 
Αυτό θέλουν.
Να ακουμπάς το κεφάλι σου στον ώμο του όταν δεν είναι καλά χωρίς να πείτε κάτι.

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

fight for her*



                                 





Μη της δώσεις ελπίδες χωρίς να έχεις τον σκοπό να τις εκπληρώσεις και μην αθετήσεις τον λόγο σου, όποιος και να είναι αυτός.
Μην της ζητήσεις πίσω δώρο που της έχεις κάνει, μην την γελοιοποίησεις και μην την κάνεις ποτέ να νιώσει "σαν τις άλλες". 
Άφησέ την να σε θαυμάζει και να θέλει να νιώθει σίγουρη πως όλα θα πάνε καλά όταν είστε μαζί. 
Δεν θέλει μαγεία και αστεράκια και να τρέχετε χεράκι-χεράκι στις παραλίες και να κυνηγιέστε σαν ελληνική ταινία του '60.
Μη πιστεύεις αυτά που λένε όλοι ότι δεν ξέρουν τι θέλει επειδή "είναι γυναίκα" . Θέλει απλά πράγματα όσο περίπλοκη και να είναι. 
Θέλει 2 χέρια μπλεγμένα γύρω της αργά το βράδυ μέσα στο ολοσκόταδο και εσένα να είσαι η μόνη της αλήθεια σε ένα κόσμο που όλα είναι ψεύτικα.
Να την κάνεις να γελάει με την καρδιά της.

Και απλά φίλα την. Αργά και πάρε το χρόνο σου, δεν υπάρχει καλύτερο μέρος που θα μπορούσες να είσαι.

Φίλα την αλλά οχι σαν να περιμένεις κάτι παραπάνω. Δηλαδή χωρίς να μπλεχτούν τα χέρια σου στο πουκάμισο ή την φούστα της. Τίποτα τέτοιο.
Φίλα την σαν να έχει ξεχάσει το στόμα σου άλλα χείλη που είχες φιλήσει.

Γέλα μες το στόμα της, ανέπνευσε την εκπνοή της. Φίλα την με το πρόσωπό της μέσα στα χέρια σου ή με τα χέρια σου μέσα στα μαλλιά της.
Ή τραβώντας την από τη μέση όλο και πιο  κοντά σου.

Φίλα την λες και θες να χορέψετε και ας μην ξέρεις χορό. Σαν να θες να την στριφογυρίσεις στη μέση μιας τεράστιας σκηνής βλέποντάς τη να σε κοιτάζει σαν να είσαι το πιο όμορφο πράγμα που έχει δει.
Φίλα τη λες και είναι το πιο φωτεινό πράγμα που έχεις δει.

Πάρε το χρόνο σου.
Φίλα τη λες και είναι το πρώτο και τελευταίο κομμάτι σοκολάτας που θα γευτείς, ή λες και είναι το πιο παλιωμένο και μοσχομυριστό ουίσκι.
Φίλα τη μέχρι να ξεχάσει να πως είναι να μετράει.
Φίλα τη σιωπηλά.
Kiss her stupid, και άκου την να λέει το όνομά σου.



Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

same darkness inside*







Τα καλά μπορείς να τα μοιραστείς με όλους. Το χιούμορ,την πλάκα, τις ωραίες σου ματιές, τις εξυπνάδες, τις επιτυχίες, τα χαμόγελα,τα πάρτυ,το ωραίο γούστο σου στη μουσική, το ντύσιμο, τη μαγειρική. 
Όλα μπορείς να τα μοιραστείς με όλους. 

Αν θες να κάνεις έναν ξεχωριστό πρέπει να δεθείς όχι στα καλά και στα δύσκολα. Αλλά στα πιο δύσκολα.
Αυτό που όλοι ψάχνουμε τελικά, ξέρεις και εσύ ο ίδιος ότι είναι η αγάπη, ο έρωτας με όποιο τίμημα και να πρέπει να πληρώσουμε.
Για αυτό ζεις και από αυτό ζεις. Αυτό σε γέννησε.
Χρειάζεσαι μια φωνή που θα σου πει " εδώ είμαι " και " όλα θα πάνε καλά".
Χρειάζεσαι να γίνεσαι χάλια για έναν άνθρωπο. Για έναν και μόνο άνθρωπο.
Μια παγίδα για να νιώθεις πάλι χάλια.
Να αναρωτιέσαι που είναι? τι κάνει? φοβάται? προσέχει? με σκέφτεται?
Να θες μια παγίδα που μόνο εσύ ανακάλυψες.Έναν άνθρωπο που ξέρεις κάθε μαυρίλα του. Που έχεις ανακαλύψει κάθε σημείο του βυθού του κάθε κρυμμένο κοράλλι και να αγαπάς κάθε σταγόνα αυτού του βυθού και ας ξέρεις ότι θα σε ταλαιπωρεί.

Αρκεί να έχεις την ίδια μαυρίλα. Στις χαρές και στα δύσκολα όλοι είναι δίπλα. Σε αυτά τα μέσα τα βαθιά του άλλου, να είσαι μόνο εσύ. 
Να ταιριάζεις την μαυρίλα σου μαζί με τη δικιά του. Να δέχεσαι τους δαίμονές του και να τους αγαπάς πιο πολύ από κάθε χαμόγελο. Να είσαι δηλαδή με τον άλλο σε ένα πέλαγος χαμός. Λιώμα,κουρασμένος,ανησυχώντας κάθε στιγμή,αλλά και πάλι να θες να είσαι μόνο για αυτόν χάλια. 
Δηλαδή αν δεν ενώσεις την μαυρίλα σου με τον άλλο τι άλλο να ενώσεις?
Αν δεν ενώσεις αυτά που δεν ξέρουν οι πολλοί? Τι έρωτα περιμένεις να ζήσεις?

Τα πιο άσχημα και τα πιο άγρια χαρακτηριστικά σου πρέπει να μοιραστείς, και αυτά πρέπει να δώσεις στον άλλο για να είσαι εσύ για αυτόν και αυτός για εσένα. Να γελάτε ναι, να έχετε τις ίδιες αρχές ναι, να έχετε την ίδια λογική, τα ίδια γούστα ναι. 
Αλλά να έχετε την ίδια μαυρίλα μέσα σας, αυτό είναι που θα ενώσει τα πάντα μέσα σου. 
Δες το εγωιστικά και αυτό όπως τόσα άλλα γύρω σου. Όταν ερωτεύεσαι κάποιον δεν "φταίει" ο άλλος για αυτό που παθαίνεις. Το αντικείμενο του πόθου είναι μόνο η αφορμή, ενώ ο τυχερός που ζει και βιώνει τόσα ταυτόχρονα συναισθήματα και τόση όμορφη αβεβαιότητα, είσαι εσύ. 

Βρες κάποιον με τις ίδιες ιδιοτροπίες και τα ίδια "λάθη". Τις ίδιες κακές συνήθειες και τις ίδιες κακές σκέψεις. Τις ίδιες ανησυχίες. 
You have to match your darkness σε απλά ελληνικά. 
Και συνήθως με αυτούς που ταιριάζεις την δικιά σου σκοτεινιά είναι αυτοί που συνέχεια θα διαφωνείτε. Θα γίνεσαι συνέχεια χάλια. Θα μαλώνετε συνέχεια και πολύ. Μπορεί να συμφωνείτε σε ελάχιστα πράγματα ή σε τίποτα απολύτως. Αυτοί που συνέχεια σε δοκιμάζουν και συνέχεια τσακώνεσαι για το καθετί.
Αυτές οι διαφορές, αυτοί οι τσακωμοί, αυτές οι εντάσεις, αυτά τα βρισίδια, αυτά τα γιατί, αυτά τα σπρωξίματα,αυτές οι φωνές... αυτά είναι που θα σε κάνουν συνέχεια χάλια. 
Αλλά θα έχετε ένα κοινό. Θα θέλετε και οι δύο να γίνεστε τόσο χάλια μόνο ο ένας για τον άλλο. 

Πάλι θα γυρίζεις εκεί για να σε κάνει χάλια. Γιατί αυτόν ξέρεις, αυτόν θέλεις, αυτή τη μαυρίλα  ταίριαξες με τη δικιά σου. 

Τετάρτη, 8 Φεβρουαρίου 2017

ποιος νομίζεις ότι είσαι?*



                                   



                                  
Ονειρεύεσαι μια μέρα να κάνεις καλή οικογένεια, να γίνεις ο σωστός γονιός για το παιδί σου, να γίνεις καλή θεία ή θείος, να γίνεις σωστός στη δουλειά σου , να βοηθήσεις, να κάνεις κάτι καλό.

Πώς περιμένεις να τα κάνεις όλα αυτά πραγματικότητα όταν υπάρχει τόσο μίσος γύρω και μέσα σου? 
Δεν μπορείς να λες ότι αγαπάς όταν ταυτόχρονα κατακρίνεις ενα gay ζευγάρι ή φοβάσαι για τους πρόσφυγες ή κοιτάς περίεργα στο αστικό λεωφορείο έναν Αλβανό ή ένα Πακιστανό. 
Δεν μπορείς να λες ότι αγαπάς και να είσαι ρατσιστής . Δε μπορείς να θέλεις να γίνεις καλός γονιός αλλά να μη δέχεσαι ότι το παιδί σου μια μέρα θέλει να σου μιλήσει ειλικρινά για όσα αισθάνεται και θέλει. 


Δε γίνεται να πρέπει να εξηγούμε το 2017 όταν όλα έχουν προχωρήσει, ότι το να είσαι διαφορετικός είναι προτέρημα. 
Αυτά που μαθαίνεις στο σχολείο για τη διαφορετικότητα και πόσο σημαντικό είναι να τη σέβεσαι, δεν τα μαθαίνεις μόνο για τις εκθέσεις σου στις Πανελλήνιες. 
Τα μαθαίνεις για εσένα. 
Δε γίνεται να πιστεύεις ότι εσύ είσαι μακριά από τον φόβο και τον πόλεμο και ότι κάθε μέρα θα κοιμάσαι και θα ξυπνάς στο κρεβάτι σου. Δε γίνεται να νομίζεις ότι ο φόβος και ο πόνος δεν σε ακουμπάνε όταν η Αμερική και η Ασία είναι μόλις κάτι ώρες μακριά σου.
Δε ζεις σε άλλον πλανήτη. Ζεις σε αυτόν που ο πλανητάρχης απαγόρευσε την είσοδο νόμιμων μουσουλμάνων στη χώρα. Ζεις μόλις λίγες ώρες μακριά από τον φόβο του πολέμου που γίνεται στην Ασία. Ζεις ανάμεσα σε πρόσφυγες που λίγα χρόνια πριν έκαναν αυτό που έκανες και εσύ. 

Ξυπνούσαν, πήγαιναν στις δουλειές τους, τα παιδιά τους στο σχολείο και έτρωγαν μαζί το φαγητό τους. 
Ποιος σου είπε ότι αυτά που έχεις τώρα είναι δεδομένα? 
Ποιος σου είπε ότι σε 10 χρόνια από τώρα θα είσαι στην ίδια βολεμένη θέση που είσαι τώρα?

Προφανώς υπάρχουν τρομοκράτες, άνθρωποι που θέλουν να καταστρέψουν κάθε τι καλό, άνθρωποι που σκέφτονται επικίνδυνα εις βάρος άλλων.
Δε μπορώ όμως να πιστέψω ότι είσαι άνθρωπος που ζει σήμερα, θες να είσαι μέρος ενός εξελιγμένου κόσμου και παρόλα αυτά να μην εξελίσσεσαι . 

Δεν σου είπαν ότι το μίσος είναι η πιο εύκολη λύση? Αυτό που θέλει προσπάθεια είναι η αγάπη. Η ειλικρινής, η χωρίς όρια και προκαταλήψεις. 
Δεν μπορείς με τίποτα να βάλεις στο μυαλό σου ότι εσύ, από εμένα, από έναν gay, από έναν έγχρωμο από έναν βουδιστή ή μουσουλμάνο,από έναν που δεν έχει χέρια, ή από έναν Αλβανό, δεν έχετε καμία διαφορά. Μοιράζεστε τους ίδιους φόβους, τα ίδια όνειρα , τις ίδιες αγωνίες , τα ίδια ακριβώς συναισθήματα. Ίδια. 
Δεν έχεις το δικαίωμα να κρίνεις και να φοβάσαι και να μη δέχεσαι κάποιον γύρω σου επειδή είναι gay ή πιστεύει σε άλλο Θεό ή επειδή είναι μαύρος ή επειδή του αρέσει να τρώει μακαρόνια ή επειδή του αρέσει να περπατάει ή επειδή αναπνέει. 
Δεν μπορείς να θέλεις να λέγεσαι πολιτισμένος όταν όλα αυτά συμβαίνουν γύρω σου, όταν όλο αυτό το μίσος το άφθονο αφήνεις να σε παρασέρνει. 

Δε γίνεται να δείχνεις με το δάχτυλο και να είσαι μέρος μιας κοινωνίας που απομονώνει ανθρώπους για το έτσι θέλω. Είσαι μέλος κοινωνίας που κρίνει τα ειλικρινή συναισθήματα που νιώθει ο άλλος , που κάνει έναν άνθρωπο gay  να νιώθει μοναξιά επειδή δεν μπορεί να δείξει αυτό που πραγματικά θέλει για να μη θυμόσουν οι γονείς, για να μη πει τίποτα η γειτόνισσα και η κοινωνία. 
Δε μπορείς να στραβοκοιτάς κάποιον από άλλη εθνικότητα και να τον κάνεις να αισθάνεται άβολα και ότι σε ενοχλεί.
Ποιο είναι το επόμενο σου βήμα δηλαδή? Θα κρίνεις όποιον δίπλα σου αναπνέει?

Αυτοί οι άνθρωποι ζουν και ονειρεύονται να φύγουν από εσένα και όλους γύρω που τους εγκλωβίζουν. Ζουν για να φύγουν από εκεί που αισθάνονται μόνοι για πάνε σε μέρος που αισθάνονται πιο ελεύθεροι να εκφράσουν αυτό που έχουν μέσα τους και τις επιλογές τους. 
Δεν είναι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν το πρόβλημα ή δεν είναι το λάθος του πλανήτη.
Εσύ είσαι το μη φυσιολογικό και το παράλογο σε όλη αυτή την υπόθεση. Εσύ που καλλιεργείς το μίσος στο τόσο, το ελάχιστο. 
Όταν είσαι ρατσιστής δεν γίνεται να είσαι καλή μητέρα ή πατέρας, δε γίνεται να είσαι καλή φίλη και να είσαι ομοφοβική, δε γίνεται να λες ότι αγαπάς το παιδί σου όταν κλείνεις  την πόρτα στα σχολεία σε μικρά παιδιά πρόσφυγες, δε γίνεται να λες ότι αγαπάς και να "απαγορεύεις" στον δίπλα σου να ζήσει φυσιολογικά τη ζωή του.
Δε γίνεται να λες "δεν έχω θέμα με τους αλλόθρησκους" αλλά να χαρακτηρίζεις ένα ομοφυλόφιλο παιδί "πούστρα". Που νομίζεις ότι βρίσκεσαι?
Δε γίνεται να κοροιδεύεις έτσι τον ίδιο σου τον εαυτό και να αντέχεις να ζεις σε μια πλάνη ότι ξέρεις να αγαπάς .

Γιατί να μην επιτρέπεις σε ανθρώπους τις απολύτως φυσιολογικές συνθήκες ζωής επειδή εσύ φοβάσαι ή μισείς κάτι? Το κακό δε θα σταματήσει γίνεται, αλλά εσύ γιατί πρέπει να είσαι μέρος του και να μην κάτσεις ήσυχα στη γωνιά σου χωρίς να σχολιάσεις, να βρίσεις, να κοιτάξεις περίεργα, να δείξεις ότι αηδιάζεις με κάτι διαφορετικό από εσένα? Γιατί δεν κάνεις λίγο χώρο μέσα σου για να τα αποδεχθείς όλα αυτά και σπαταλάς το χρόνο σου γεμίζοντας το μέσα σου μίσος και μαυρίλα?

Ποιος είσαι? Ή ποιος νομίζεις ότι είσαι? 
Είσαι σημαντικός για πολλούς ανθρώπους γύρω σου. Αλλά όχι πιο σημαντικός από έναν άλλο. Δεν είσαι πιο σημαντικός από κανένα ούτε πιο ικανός.
Το 2017 νόμιζα ότι δε θα χρειαζόταν να μιλάμε πλέον για πράγματα δεδομένα και να φοβάσαι πλέον το πιο ωραίο δώρο της ζωής , την αγάπη, και να το παίζεις σκληρός πετώντας μίσος παντού γύρω σου. 
Κοιτάξου λίγο στον καθρέφτη. Είσαι άνθρωπος και πρέπει να αγαπάς. Ουσιαστικά. 

Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2017

φταις εσύ*





Ποιο timing είναι το " σωστό "  και πόσα πράγματα που δεν μπόρεσες να πεις, να κάνεις , να δείξεις τα ρίχνεις στη δικαιολογία του "λάθους timing" ?
Γιατί το timing πρέπει να είναι καλό και να μην μπορείς εσύ από μόνος σου να φτιάξεις το δικό σου σωστό timing?
Τι άλλη δικαιολογία να βρει ο άνθρωπος για να απαλύνει το βαρύ αίσθημα της ευθύνης ?


Η ευθύνη είναι πολύ μεγάλο πράγμα και πολύ λίγοι αντέχουν να την κουβαλήσουν.
Σε αυτά που κάνεις , σε αυτά που λες , μέχρι και σε αυτά που σκέφτεσαι εσύ ο ίδιος να παίρνεις την ευθύνη. Οι λέξεις και οι πράξεις δεν είναι παιχνίδια και εσύ δεν είσαι πλέον παιδί. 
Να αρθρώνεις τις λέξεις σου με σιγουριά και ειλικρίνεια. Να ξέρεις τι λες και να μην το λες έτσι για να το πεις. Να εννοείς κάθε σου πράξη μέχρι και εκείνες που δεν κάνεις.
Να μπορείς να πάρεις δηλαδή την κατάσταση στα χέρια σου χωρίς να σε νοιάζει ο χρόνος.
Να ξέρεις τι θέλεις τη στιγμή που το θέλεις και να το λες ή να το κάνεις. Να μην περιμένεις κανένα χρόνο να γίνει σωστός γιατί όλο θα περιμένεις.
Αν έχεις μάθει να ρίχνεις εύκολα τις ευθύνες σε άλλους , τότε θα είσαι από αυτούς που λένε " λάθος timing ρε γαμώτο ". 
Ενώ εσύ ήσουν το λάθος από την αρχή.
Που δεν έχεις τη δύναμη να κάνεις ή να παραδεχτείς αυτά που θέλεις. 
Που συμβιβάζεσαι εύκολα σε κάτι λιγότερο από αυτό που πραγματικά θέλεις για να πείσεις τον εαυτό σου ότι περνάς καλά εκεί που είσαι και με αυτούς που είσαι.
Δεν έχεις τη δύναμη ρε, να μιλήσεις για ανθρώπους που έβλεπες να αδικούνται μπροστά στα μάτια σου. 

Αλλά έτσι είναι... αν δεν έχεις ευθύνη δεν έχεις δύναμη και αν δεν έχεις δύναμη δε ζεις σε αυτόν τον κόσμο, απλά επιβιώνεις  ή ζεις μια ζωή γεμάτη με "σχεδόν".
Ξεχνάς υποσυνείδητα τι ήθελες να πεις ή να κάνεις και τα αφήνεις να υπάρχουν και όταν τα ανακαλείς έρχεται η δικαιολογία του λάθους timing. 
Ξεχνάς και αδικείς. Αδικείς εσένα. Καταστάσεις και συναισθήματα που μπορεί να είχαν γεννηθεί άμα θυμόσουν.
Ξεχνας και αδικείς ανθρώπους που βλέπεις κάθε μέρα και ακόμα περιμένουν να κάνεις αυτά που τους είχες τάξει. 
Ξεχνάς ότι δεν ζεις μόνος σου και ότι αυτά που κάνεις ή δεν κάνεις επηρεάζουν και άλλους.
Ξεχνάς γιατί δεν έχεις ευθύνη.

Οπότε σου φταίει ο ίδιος σου ο εαυτός για αυτά που σου συμβαίνουν. Σου φταίει που είσαι αφηρημένος συνεχώς και που ξεχνάς εύκολα αυτά ή αυτούς που πραγματικά " πρέπει " να θυμάσαι .
Σου φταίει η ευθύνη που δεν έχεις και η δύναμη του να έχεις ευθύνη. Πώς θες να λέγεσαι "δυνατός" όταν φέρεσαι λες και είσαι ο πιο αδύναμος κρίκος στο παιχνίδι της Έλενας Ακρίτα? 
Σου φταίει που καλόμαθες να πετάς ευθύνες σε πράγματα και ανθρώπους για να κοιμάσαι εσύ ήσυχα τα βράδια. Σου φταίει μέχρι και η "λάθος κοινωνία" που δε σε αφήνει να εκφραστείς αλλά συνεχίζεις να μη σηκώνεις το χέρι σου να πάρεις τηλέφωνο να πεις αυτά που θέλεις. 

Πάρε  τώρα τηλέφωνο αυτόν που πραγματικά θέλεις, να του πεις αυτά που πραγματικά εννοείς και ήθελες να πεις εδώ και καιρό αλλά δε μπορούσες επειδή δείλιαζες για κάποιους λόγους. Μπορείς?



Το ήξερα.
Φταις εσύ ο ίδιος, κανένα timing. 

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

"φασωθήκαμε" *







"Φασώθηκαμε ", " γκόμενος/γκόμενα", "φλκ" , "κλνχ" , " τλμ"

Αυτές και αρκετές άλλες λέξεις ή φράσεις θα ήθελα να τις ακούσω πολύ λίγες φορές (έως καθόλου) μέσα στο όμορφο 2017.
Γιατί το 2016 μάλλιασε η γλώσσα μου να λέω να μιλάτε κανονικά και κάπως κουράστηκα.
Ζεις στην εποχή που όταν θες να περιγράψεις μια από τις πιο όμορφες, απλές και ανεκτίμητες στιγμές μέσα στη ζωή σου αντικαθιστάς την φράση "φιληθήκαμε" με το "φασωθήκαμε".
Τι ακριβώς πας να μειώσεις στον όρο του φιλιού? ή πόσο έχεις αφήσει τον εαυτό σου λόγω κεκτημένης ταχύτητας να μιλάει έτσι και να γειώνει πράγματα?
Υπερβολική μπορείς να με πεις, αλλά ξέρω να χρησιμοποιώ τις λέξεις χωρίς να τις φοβάμαι και πάντα να σέβομαι κάθε έννοια.
Κρύβεσαι πίσω από ένα "γκόμενος" και πίσω από μια "γκόμενα" για να το μειώσεις μέσα σου ή επειδή οι φίλοι σου θέλουν να το μειώσουν.
Κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλό σου και δεν παίρνεις την ευθύνη των λέξεων που πληκτρολογείς. Γιατί να μιλήσεις στο πρόσωπο του άλλου, ούτε λόγος.

Και μπορεί να πληγώθηκες από την προηγούμενη "γκόμενα" που σε άφησε και τώρα να συμπεριφέρεσαι σε όλες λες και είναι γκόμενες. Ενώ μία από όλες αυτές που φάσωσες να είναι το δικό σου κορίτσι και την ώρα που φιλιόσασταν να το ένιωσες.
Ή αν πληγώθηκες από τον προηγούμενο "γκόμενο γιατί ήταν μαλάκας μωρέ", αν νομίζεις ότι μπορείς να ψήνεις τους πάντες και να είσαι αναποφάσιστη για όλους τους επόμενους, είσαι πολύ λάθος.
Να βρείτε το κορίτσι σας και το αγόρι σας και να τα φιλάτε. Αν είναι μια ζωή να "φασώνεστε με τους γκόμενούς σας" μη ζητάτε αγκαλιές και δεύτερες ευκαιρίες.

Άρχισε τόσο χάλια το 2017 που αρρώστησα, βασικά ΨΗΘΗΚΑ στον πυρετό, δε μιλούσα από τον πολύ βήχα και λίγο έλειψε να σβήσω τα 22 κεράκια μου στο φιδέ.
Αλλά μέσα στο πάπλωμα και τα χαρτομάντηλα και την αντιβίωση, άλλαξε όλη η εικόνα μου για το 2017. Και ήρθε η αδερφή μου μέσα στο κρύο από την Αθήνα και μου έσβησε κεράκια σε προφιτερόλ. Που δεν μπόρεσα να φάω αλλά όλοι όσοι ήθελα ήταν εκεί. Οι γονείς μου, το γιαγιόνι και το ούντι μου. Και έλεγα να βγω να κεράσω, να φορέσω τα καινούργια μου μαύρα παπούτσια, αλλά ήμουν άρρωστη. Με πιτζάμες, κουβέρτες, άβαφη, με 39,5 πυρετό. Και ταυτόχρονα τόσο πλήρης και ευτυχισμένη.
Έτσι άλλαξε η άποψή μου για το 2017 και ένιωσα ότι μπορεί να είναι και όμορφο.
ΣΥΝ ότι χιόνισε παιδιά. Ταράχτηκε όλο το είναι μου. Όλη η αρχική μου σελίδα στο facebook, όλο το instagram μου.
Πάντού χιόνια. Το μπαλκόνι μας κάτασπρο και με τουλάχιστον 4 πόντους χιόνι.
Και δεν το πίστευα, τόσο πολύ ενθουσιάστηκα που έλεγα ότι παίζω σε κάποια ταινία και "ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΑΜΕΡΑ ΜΙΛΑΩ".
Οι νιφάδες ήταν τόσο μεγάλες και έπεφταν τόσο απαλά,αθόρυβα και γρήγορα που αυτή η εικόνα του φρέσκου χιονιού στην απόλυτη ησυχία θα μου μείνει τόσο αξέχαστη και χαίρομαι που είμαστε ακόμα στην αρχή του 2017.

Ξέφυγα λίγο από το θέμα μου η αλήθεια είναι αλλά , πώς μπορώ να αφήνω την κουρτίνα μου ανοιχτή τα βράδια για να βλέπω το χιόνι που τα ασπρίζει όλα, και να συνομιλώ με άτομα που ακόμα δεν ξέρουν να μιλάνε?
Μου χαλάτε τον ρομαντισμό παιδιά μην τα ξαναλέμε.
"φλκ" , "κλνχ" πόσο δύσκολα σας είναι να προσθέσετε αυτά τα 8 φωνήεντα σε κάθε λέξη?
Πόσο δύσκολο είναι να μη μου στέλνετε μήνυμα " Έλενα φασωθήκαμε τελικά θα σε πάρω αύριο τηλ" ? 
Μου χαλάτε το feeling και δε μπορώ .

Ζευγάρια στις ταινίες υπάρχουν μόνο στα μυαλά των σεναριογράφων.
Αλλά αν θες να ζήσεις τα κινηματογραφικά φιλιά της δικής σου ζωής ίσως να ξανασκεφτείς πώς πρέπει να συμπεριφερθείς στο άτομο απέναντι σου. Δεν γίνεται να την αποκαλείς γκόμενα και να περιμένεις ενδόμυχα να είναι η κοπέλα της ζωής σου, ούτε να κλαις με ρομαντικές ταινίες και να λες "εγώ πότε θα τα ζήσω αυτά?" ενώ αλλάζεις γκόμενους όπως τις μπλούζες.
Μπορείς να είσαι το ζευγάρι της δικιάς σου ταινίας απλά χρειάζεται κόπο,πόνο και σεβασμό.

Και μετά από κάτι μέρες έρχονται οι συζητήσεις πως "αυτή η κατάσταση χρειάζεται δραστικά μέτρα".
Και συνήθως οι άνθρωποι εννοούν δραστικό μέτρο το τέλος.
Προτιμώ ως δραστικό μέτρο τη συνέχεια.
Αυτή η κατάσταση, θέλει έναν σαν εσένα να είναι όπου είμαι εγώ και θέλει μια σαν εμένα να είναι όπου είσαι εσύ.
Θέλει ένα να πεθαίνει για 'σένα και ένα να πεθαίνει για 'μένα.
Αυτά τα μέτρα προτιμώ και αυτά προτείνω. Αλλά αν είναι να συμπεριφέρεσαι σαν γκόμενα και γκόμενος που φασώνεστε και μετά μπλέκεστε, ΧΙΛΙΑ συγγνώμη αλλά έχω μια δουλειά να κάνω και δεν έχω χρόνο για συμβουλές ούτε για συζητήσεις που έχεις ήδη κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό σου για να διώξεις την ευθύνη από πάνω σου.
Τλμ φλκ