Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

κάτι απλό..


                               






Προσπαθεις να ξεχασεις κατι που σε εχει σημαδεψει,που σε κανει να τραβιεσαι πισω, σε "ελεγχει" συνεχως,να παταει τα κουμπια κινησεων σου και θες να τραβηχτεις πισω..να ξεφυγεις να το ξεχασεις για παντα.Εκεινες οι στιγμες που δεν θες να εισαι ανθρωπος αλλα υπολογιστης και απλα με ενα κουμπι "delete" να τα διαγραψεις ολα..


Εκεινες οι στιγμες που ολοι οι φιλοι σου σε βλεπουν διστακτικο,παραξενο και ξαφνικα περιεργο ανθρωπο..
ειναι που προσπαθεις να ξεχασεις αυτο που σε βυθιζει..και ενω καποιοι τα καταφερνουν και σηκωνουν αγκυρα και κολυμπανε με χερια ελευθερα,ξαφνικα και χωρις καμια προειδοποιηση κάτι απλό και ασημαντο σου δινει "πατημα" να ξαναθυμηθεις αυτα που εχεις αποθηκευσει μες το μυαλο σου  σε κουτι που γραφει  "DO NOT TOUCH!DON'T YOU DARE!"..αλλα που?αυτα ελευθερωνονται,σε δεσμευουν,δεν σε αφηνουν να προχωρησεις και να δοκιμασεις αυτα που πρεπει να ζησεις..

Μεσα σε αυτο το κουτι,ειναι συνηθως ανθρωποι,καταστασεις,φωνες,στιγμες που σε εχουν πληγωσει ή που εχεις πληγωσει και δεν θες να θυμασαι γιατι σε κατακλυζουν οι τυψεις..οργη και μισος,πονος και παθος, αγαπες που ηταν του "για παντα" και εσπασαν σε μια στραβη..
Εχεις χυσει τοσο κλαμα,εχεις κανει μουσκεμα το μαξιλαρι σου,εχεις κλεισει πορτες δυνατα,θες να φυγεις,θες να τρεξεις να αναπνευσεις γιατι νιωθεις πως πνιγεσαι..ολα αυτα μεχρι που παιρνεις την αποφαση με την βοηθεια φιλων και γνωστον, να πεις "δεν θα το αφησω να με νικησει"..ειτε το καταφερνεις ειτε οχι,νιωθεις το ιδιο οταν κάτι απλό σου θυμιζει τα κλαματα και τον πονο σου..


Αγχωνεσαι,δυσκολευεσαι και προσπαθεις σκληρα για να τα ξεχασεις ολα αυτα που δεν σε αφηνουν να ζησεις και σε πνιγουν..
και μολις κατι στα θυμιζει ολα αυτα..-ενα τραγουδι,μια κινηση,ενα ζευγαρι στο δρομο,κατι παπουτσια..οτιδηποτε..- ιδρωνεις και προσπαθεις να σκεφτεις κατι ομορφο για να το ξεχασεις..ή λες "οχι δεν γινεται να το ξεχασω αυτο..δεν θα παω ποτε μπροστα"

Θα πασ!γαιτι μπορεις..ο,τι σε κραταει πισω πετα το.
Γινε αυστηρος στον εαυτο σου και βαλε ορια...λεμε ολοι πωσ η ζωη δεν εχει ορια..σε αυτη την περιπτωση οταν μενεισ στο παρελθον δεν ζεις.Σηκω, σκουπισε τα δακρυα σου,ντυσου προχειρα παρε την παρεα σου που κλαιτε μονο απο γελια και ο,τι σε γυριζει πισω οσο απλο και να ειναι..ή ο,τι σου δινει αφορμη να θυμασαι αυτα που δεν θες..μην το αφησεις να σε επηρεασει!
Ζησε ανεμελα και κανε ο,τι σου κατεβει στο μυαλο..οχι επιτηδες,ο,τι σου αρεσει και ο,τι δεν ειχες ποτε ευκαιρια να κανεις..κάτι απλό!


Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

the penalty.


                               




Ατμοσφαιρα καπως αρνητικη,διαθεση οχι και τοσο καλη..και ο καιρος στα κεφια του.Ηλιος και ζεστη..σημανε ανοιξη.
"Θα ναι σαν να μπαινει η ανοιξη στα ξαφνικαααααα" και εμεις εδω κολλημενοι.Ολοι.

Τα παντα ρει.Ετσι λενε ολοι χωρις να καταλαβαινουν τι εννοουν λεγοντας το..μεχρι που καποιος δικος σου χανεται, καποιος που αγαπας φευγει, καποιος που ειχεσ να δεις καιρο..και ισωσ δεν σασ ενωνε κατι ισχυρο αλλα εφυγε ξαφνικα και απροσμενα..Χωρις καμια ειδοποιηση,χωρις δειγμα οτι ειναι η σειρα του να σε αφησει..εχοντας τον εσυ δεδομενο πως παντα θα υπαρχει και θα λετε δυο κουβεντεσ στο δρομο..

Χανεις τον εαυτο σου..εκει που διακρινεις οτι τα πραγματα σκληραινουν,εκει που μαθαινεις να βλεπεις μονο τις δυσκολιες που εμφανιζονται μπροστα σου,εκει που δεν προσαρμοζεσαι σε κατι,εκει που οι φιλοι σου χαθηκαν,εκει που εχεις ενα μυστικο και το κρυβεις απο αυτους που δεν πρεπει και ετσι μενεις μονος? Τι? ΜΟΝΟΣ.
και εκει..κατι απροσμενο και τραγικο που σε κανει να χασεις την φωνη σου για λιγο και να μεινεις με ανοιχτο το στομα και τα ματια γουρλωμενα..σε κανει χειροτερα.
Τοτε ξεχνας τα δικα σου θεματα..τις στεναχωριες,τα βασανα και πρεπει να δεις τον εαυτο σου να λεει "Τι κανω?με τι βλακειες χανω χρονο απο την ζωη μου?αυτος?να φυγει?τοσο ξαφνικα?μα πως?"
και τοτε σταυροκοπιεσαι να μην παθουν τιποτα οι δικοι σου ανθρωποι.Προσπαθεις να αποφυγεις να τα σκεφτεις αυτα..

γυρνας σπιτι και εισαι αλλος..καλος ευγενικος και αγαπας αυτους που σε αγαπανε.Κανεις τα παντα για αυτους.
Συμπεριφερεσαι οπως επρεπε να συμπεριφερεσαι μονο και μονο επειδη φοβασαι μην φυγουν και σε αφησουν ετσι..ξαφνικα..

Την αλλη μερα το πρωι..τα εχεις ξεχασει ολα.
εισαι ο ιδιος που ησουν και χθες.
αγχωδης,αναισθητος και κολλημενος στις δυσκολιες σου..
Τι αλλο πρεπει να δεις για να αλλαξεις και να ζησεισ με αυτους που αγαπας οπως πρεπει να ζεις?
καληνυχτα!

Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

μές το χαμό, να είσαι μονος..


                                  





Επιτελους!
καταφερα και μπηκα να μπω να γραψω..τοσες μερες ειχα ξεχαστει απο τα πολλα και με πηραν τα κεφια..

"Γιατι ηρθε παλι ναι!το καρναβαλι ναι! γιορτη μεγαλη ναι!ολε!"
να τραγουδαει πληθος κοσμου στην Πατρα την προηγουμενη βδομαδα μιας και ηταν το κλασσικο καθε χρονου..για αυτο που χαιρονται..το πατρινο καρναβαλι για παντα.
Κοσμοσυρροη,τα κτελ γεματα απο ανθρωπους απο ολες τις μεριες τις Ελλαδας να ψαχνουν τους πατρινους που τους περιμεναν,βαλιτσες παντου,αγκαλιες και "παμε για τρελες" να ακουγονται οταν πατανε στα πατρινα εδαφη..και χαμος γενικα.Ολα αυτα μεχρι Παρασκευη βραδυ..αντε και ξημερωματα Σαββατου..

Σαββατο πρωι, ωρα 10:30.
Στα μεγαφωνα παιζουν τραγουδια που ειναι μονο για καρναβαλι..οποτε φυσικο να υπαρχουν και μια και δυο και τρεις επαναληψεις στην playlist.
Αυτοι που ξενυχτησαν και τυχαινει να μενουν στο κεντρο..ξυπνανε με νευρα γιατι ο ηχος απο τα μεγαφωνα ειναι τοσο δυνατος οπως στα clubακια το βραδυ..
βγαινεις εξω και συναντας φιλους.Εισαι τυχερος αν βρεις να κατσεις καπου με τα 6-7 ατομα που ειναι η παρεα σου.Και μαλλον καταληγεις να κανεις βολτα στα αποκριατικα μαγαζια για να αγορασεις κατι τελευταια στιγμη..ή στην πλατεια με μαυροδαφνες..ή -οι πιο ψαγμενοι- στην ραδινου,ρηγα φεραιου..να δουν εκει χαμο!

Σαββατο απογευμα, ωρα περιπου εξι σου λενε..παντα 8 παρα να πας.
Πρωτη παρελαση.
Το πρωτο 'χτυπημα' διασκεδασης πατρινων και μη..
Ολα τα γκρουπ,κοσμος αμετρητος,ολοι να χορευουν τα κλασσικα τραγουδια..ενα πληθος σε μια συγχρονισμενη κινηση,χορος παντου!
Οποιος δε χορευει ή δεν ειναι ντυμενος-βαμμενος περιεργα ειναι ο "ξενερωτος", ο "αφυσικος".
Σαββατο βραδυ..και καταληγεις να γυρνας στο σπιτι σου πρωι..αν φυσικα θυμασαι τον δρομο..

Κυριακη πρωι, ωρα 10:30
Παλι νευριαζεις με τα τραγουδια.Τα ματια σου κοκκινα,ο λαιμος σου χαλια,το σωμα σου δεν το νιωθεις και στο κεφαλι σου ακομα τριγυριζει το "ai seu tu pego".Τρομος στον καθρεφτη οταν κοιταχτεις, αλλα το κεφι ΕΚΕΙ,ΑΤΡΟΜΗΤΟ..δεν φευγει ποτε!μπαινεις facebook  για να κανεις μια κατασταση να πεις στους αλλουσ ποσο τελεια παιρνας, ενω ντυνεσαι για να ξαναβγεις εξω.

Η ωρα του μεγαλου καρναβαλιου ηρθε.
Μουσικη,τρελα,χορος με αγνωστους -ποσο μαλλον με μακρυμαλληδες αγνωστους-, φωνες,τραγουδια,χαρτοπολεμος,σερπατινες,χρωματα ΠΑΝΤΟΥ,γελια, 27 παυσιπονα στην τσεπη για να μπορεσεις να μην αιθανθεις τον πονοκεφαλο μες τον χαμο,μαυροδαφνες στο χερι,φλας παντου,γελια απιστευτα,ξεχνας να φας...μονο περνας ωραια και συμπεριφερεσαι σαν να εισαι μεθυσμενος μονιμα.

Ξεχνας υποχρεωσεις,ασχημες στιγμες και τους ενοχλητικους.
Υπαρχουν ομως καποιοι που πισω απο τις μασκες και τα χρωματα,τις παρεες, τους χορους και τα γελια που ειναι μονοι.Μες τον χαμο εισαι μονος.
Μεσα εκει καταλαβαινεις τα βαθυτερα ονειρα σου που ποτε δεν θα πραγματοποιηθουν.
Στο καρναβαλι φοραμε μασκες για να ξεφυγουμε για λιγο απο τη βαρετη και πεζη προσωπικοτητα μας, απο το αγχος της καθημερινης ζωης..και να παμε στις κρυφες επιθυμιες μας,στα παθη μας, σε ο,τι φοβομαστε δικο μας.Το εχουμε αναγκη ομως αυτο.Εχουμε αναγκη να ερχομαστε σε επαφη με τον παραλογο εαυτο μας.
Οποτε μπες στο καρναβαλι και ας μην εισαι μελος ενος γκρουπ ή δεν χρειαζεται να εισαι με την παρεα σου..μονος σου ακολουθα λιγο το χρωμα και την χαρα..και ας χοροπηδας μονο πανω σε ενα δρομο ..